Seni ilk tanımamız fotoğraflarınla oldu.
Öncekinde bir noktaydın,
Sonrakinde ayaklarını dolamıştın birbirine.
Annenin karnında..

Sonra dünyaya geldin,
21 Şubat 2013 Perşembe.
Her bebek gibi şaşkın ve yorgundun.
Çok sevildin, çok sevindirdin.

Doğruldun, güldün, konuştun, yürüdün, yüzdün.
Dede,
Ağzından çıkan ilk kelime oldu.
Beni çok mutlu ettin.

Çizgi film izledik birlikte.
Orada tanıdık Bal Kızı,
Hem akıllı hem güzel..
Sen de bizim Bal Kızımız oldun.

Parkta oynarken düştün.
Dedim ki.. ‘Tecrübe denemektir’
Yüzerken daha tedbirliydin.
Büyüyordun.

Dikkatlisin.
Öğrenmeye aç bir yapın var.
Ve sonunda okumayı öğrendin.
Bir göz daha açıldı gözlerinde.

Sekiz yıldır dünyadasın.
Yatık sekizin anlamı sonsuzluktur.
Mutluluğun sonsuz,
Ömrün uzun olsun.

Sen.. Ada.. Bal Kızımız..
Kimimizin evladı, kimimizin torunu, kimimizin yeğenisin.
Ama şunu bil ki,
Hepimize gönderilmiş en anlamlı hediyesin.

Deden ARİF ATILGAN

Not: Üstteki resim Gülümser Atılgan’ın yaptığı tablo, alttaki ise Ada’nın fotoğrafıdır.